Skocz do treści

Ministerstwo Środowiska - przejdź do strony głównej

  1. Strona główna Biuletynu Informacji Publicznej
  2. ePUAP
  3. PL
  4. EN
  5. RSS - instrukcja obsługi, wybór kanałów
  6. Wersja mobi
  7. Pogoda

Szybki dostęp

Ścieżka do tej strony:

Międzynarodowa Konwencja o uregulowaniu połowów wielorybów


Informacje o Konwencji

W marcu 2009 roku Polska zakończyła proces ratyfikacji Międzynarodowej Konwencji o uregulowaniu połowów wielorybów (ICRW), podpisanej w Waszyngtonie dnia 2 grudnia 1946 roku. Tym samym nasz kraj stał się pełnoprawnym członkiem Komisji Wielorybniczej (IWC).
Wieloryby należą do gatunków migrujących. Na świecie żyją 82 gatunki waleni, z których 20 gatunków zaliczanych jest do wielorybów, największych ssaków żyjących na ziemi.
W historii wielorybnictwa doszło do rozwoju przemysłowych polowań na wieloryby, które drastycznie zredukowały liczebność populacji większości gatunków, mających obecnie status gatunków zagrożonych wyginięciem.
Połowy wielorybów w celach zarobkowych zawieszono w 1986 roku w wyniku moratorium uzgodnionego przez większość krajów reprezentowanych w IWC. Konwencja ustanowiła zasady międzynarodowej regulacji i kontroli wielorybnictwa i zahamowała destrukcyjne komercyjne wielorybnictwo.
W preambule Konwencji podano przyczyny leżące u podstaw jej zawarcia: konieczność zabezpieczenie tak cennego zasobu przyrodniczego jakim jest pogłowie wielorybów dla przyszłych pokoleń, konieczność ochrony wszystkich rodzajów wielorybów przed nadmiernymi odłowami, potrzeba limitowania odłowów tak, aby liczebność wielorybów mogła w naturalny sposób wzrastać, uznanie za wspólny interes osiągnięcie optymalnego poziomu pogłowia wielorybów.
Polska nie posiada tradycji wielorybniczych. Natomiast ma bogatą tradycję morskich badań i ochrony zasobów mórz. Polskie prawo obejmuje wszystkie gatunki wielorybów (ze szczególnym uwzględnieniem morświna występującego w Bałtyku), ochroną ścisłą. Polska wspiera starania Unii Europejskiej na drodze ku zrównoważonej eksploatacji morskiego ekosystemu i ochrony tych jego elementów, które są zagrożone wyginięciem. Te działania nabierają szczególnego znaczenie w świetle narastających zagrożeń dla wielorybów, takich jak związki toksyczne, niekorzystne zmiany klimatyczne, hałas, kolizje ze statkami, które niekorzystnie wpływają na stan żywych zasobów mórz i oceanów. Dlatego konieczna jest integracja krajów na rzecz zachowania światowego dziedzictwa przyrodniczego mórz i oceanów.
Można mówić o pewnej polaryzacji stanowisk wśród państw członkowskich Konwencji. Z jednej strony podnoszone są kwestie konieczności zaspokojenia życiowych potrzeb ludności autochtonicznej, której styl życia tradycyjnie jest związany z połowami wielorybów, czy prawem krajów do swobodnego wykorzystywania zasobów mórz.
Z drugiej strony wiele krajów sprzeciwia się komercyjnym polowaniom na wieloryby i chce promować ich ochronę oraz wykorzystywanie bez zabijania – np. do rozwoju turystyki związanej z oglądaniem wielorybów (whalewaching). Zestawienie tych informacji daje wyobrażenie jak trudne są obrady Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej, której uczestnicy starają się osiągnąć porozumienie.
Polska, mimo ze jest stosunkowo nowym krajem członkowskim Konwencji, zanotowała na swoim koncie  sukcesy. W okresie polskiej prezydencji, w drugiej połowie roku 2011, Polsce, po raz pierwszy w historii funkcjonowania IWC, udało się doprowadzić do uzgodnienia i zaprezentowania wspólnego stanowiska Unii Europejskiej, które przyjęte zostało następnie przez pozostałe strony IWC.
Bazując na propozycji zgłoszonej przez Wielką Brytanię, przyjęto rozwiązania zwiększające przejrzystość procesów decyzyjnych i przepływów finansowych. Zmiany mają na celu m.in. zawężenie możliwości wnoszenia corocznych składek członkowskich wyłącznie do przelewu bankowego z konta państw członkowskich Konwencji.
Wprowadzone zmiany pozwoliły uniknąć zarzutów w sprawie nadużyć, które pojawiały się dotychczas w kontekście wpłat wnoszonych w ostatniej chwili, w gotówce. Brak możliwości należytej weryfikacji źródeł wpłat budził kontrowersje zarówno wśród opinii publicznej, jak i członków IWC. Dotychczasowe spekulacje, że udział niektórych państw w pracach IWC sponsorowany jest przez inne państwa, chcące w ten sposób wpłynąć na kształt podejmowanych decyzji szkodziły reputacji organizacji i  utrudniały rzeczową dyskusję.
Dotychczas Konwencję ratyfikowało lub zawiadomiło o przystąpieniu do niej 89 krajów w tym 25 kraje Unii Europejskiej.

Więcej informacji na stronie Międzynarodowej Komisji Wielorybniczej: http://iwc.int

2013-06-21

+ więcej: Informacje o Konwencji


Tekst Konwencji o uregulowaniu połowów wielorybów

2013-06-21

+ więcej: Tekst Konwencji o uregulowaniu połowów wielorybów


Menu główne portalu

Ostatnia modyfikacja strony: 27.10.2016 r., 07:57.

© 1997-2012 Ministerstwo Środowiska e-mail: info@mos.gov.pl, tel. +48 (22) 36 92 900

Serwis odwiedziły 352044 osoby.      Serwis finansowany ze środków EFP Phare EFP Phare