Skocz do treści

Ministerstwo Środowiska - przejdź do strony głównej

  1. Strona główna Biuletynu Informacji Publicznej
  2. ePUAP
  3. PL
  4. EN
  5. RSS - instrukcja obsługi, wybór kanałów
  6. Wersja mobi
  7. Pogoda

Szybki dostęp

Ścieżka do tej strony:

Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.U.2002.112.982 z późn. zm.)

 Art. 12, ust. 1, pkt 1

DIOŚlp-021-05/DPE5414/03 łk Warszawa, dn. 25 sierpnia 2003 r.

  Pan  
........... 
Dyrektor Techniczny 
Zakłady Azotowe Kędzierzyn S.A. 
skr. pocztowa 163 
47-220 Kędzierzyn Koźle 

   
W związku z Pana pismem z dnia 16. czerwca br. (znak: TH/862/03) uprzejmie wyjaśniam: 

  
Ad 1. 

Podzielam Pana pogląd, iż art. 314 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska - Dz.U. Nr 62, poz. 627 z późn. zm., zwanej dalej P.o.ś., nie może stanowić podstawy do egzekwowania obowiązku prowadzenia w określony sposób pomiarów w ramach automonitoringu zakładu. Obowiązek taki może wynikać jedynie z mocy prawa (patrz rozporządzenie z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego - Dz.U. Nr 212, poz. 1799) lub pozwolenia wodnoprawnego określającego zakres obowiązków pomiarowych zakładu. Źródłem nowych obowiązków (także w zakresie prowadzenia pomiarów) nie może być także zarządzenie pokontrolne wydawane w trybie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (j.t. Dz.U. z 2002 r. Nr 112 poz. 982 z późn. zm.). 
Treść art. 314 ust. 1 pkt P.o.ś. jak i miejsce jego zamieszczenia wskazują, iż określa on jedynie warunki, w których prowadzone pomiary mogą stanowić podstawę wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej. Nie jest on natomiast normą nakładającą na podmiot korzystający ze środowiska określone obowiązki. Musi być on natomiast uwzględniany przez organy właściwe do wymierzania administracyjnych kar pieniężnych (wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska), w przypadku gdy celem podejmowanych czynności ma być określenie przekroczenia w celu wymierzenia kary. 
  
Ad. 2. 

Art. 299 ust. 1 pkt 2 P.o.ś. przesądza o możliwości wymierzania administracyjnych kar pieniężnych w oparciu o pomiary podmiotu zobowiązanego do ich prowadzenia. Zastrzeżenie zawarte we wskazanym pkt. 2, a dotyczące art. 305 ust. 1 P.o.ś., jako wyjątek od reguły ogólnej, nie może być interpretowane rozszerzająco. Ponieważ art. 305 dotyczy wyłącznie przypadków prowadzenia pomiarów ciągłych, określone w nim warunki będą miały zastosowanie wyłącznie do takich pomiarów. Natomiast zawarcie zastrzeżenia nie ogranicza w żaden sposób możliwości wykorzystywania, jako podstawy wymierzenia administracyjnych kar pieniężnych, pomiarów własnych zakładu, jeżeli nie są to pomiary ciągłe. Stąd nie można podzielić przytaczanego przez Pana poglądu, iż możliwość wymierzania administracyjnych kar pieniężnych na podstawie własnych wyników pomiarów dotyczy wyłącznie przypadków gdy są to pomiary ciągłe. 
  
  ZASTĘPCA DYREKTORA 
Departamentu 
Instrumentów Ochrony Środowiska
   
Irena Mazur

wróć do poprzedniej strony

Osoba odpowiedzialna: Wit Łabaszewski

Informację wprowadził/a: Wit Łabaszewski

Data wytworzenia informacji: 2009-05-27

Data udostępnienia informacji: 2003-08-25

Ilość wyświetleń dokumentu: 7,964

Historia zmian:

Tytuł Zmiana Autor zmiany Data zmiany
1 wersja z dnia 2009-05-27 10:56:51: Ustawa z dnia 20 lipca 1991 r. o Inspekcji Ochrony Środowiska (Dz.U.2002.112.982 z późn. zm.) [utworzenie dokumentu] Wit Łabaszewski 2009-05-27 10:56:51

Menu główne portalu

Ostatnia modyfikacja strony: 27.10.2016 r., 07:57.

© 1997-2012 Ministerstwo Środowiska e-mail: info@mos.gov.pl, tel. +48 (22) 36 92 900

Serwis odwiedziło 351929 osób.      Serwis finansowany ze środków EFP Phare EFP Phare